เขตซินเฉิง (新城区)

เขตนี้หน้าตาแปลกกว่าส่วนอื่นของเมืองเก่าที่มีกำแพง เพราะว่ามันสร้างเมื่อไหร่ ใต้หอระฆังไปทางตะวันออก ถนนวิ่งเป็นตารางสี่เหลี่ยมสม่ำเสมอ ถนนกว้าง แนวอาคารต่ำและต่อกัน — แผนการสร้างเมืองใหม่ (新城计划) ช่วงปลายทศวรรษ 1920 ถึงต้นทศวรรษ 1930 วาดส่วนนี้ของเมืองขึ้นด้วยโครงแบบของนักร่างแผนที่สมัยใหม่ ส่วนใต้หอระฆังไปทางตะวันตกจะพบตรอก บ้านที่มีลาน และแนวหน้าร้านที่ขาดแหวกเป็นชิ้น ๆ การเปลี่ยนแปลงในระยะสี่กิโลเมตรนั้นคือสิ่งที่เห็นได้ชัดที่สุดของซินเฉิง

เจียฟังลูคือแกนหลักของเขต และเป็นการค้าปกติ ไม่ใช่การแสดง ในร้านค้ามีห้างสินค้า ร้านรองเท้า ร้านก๋วยเตี๋ยวราคาถูก แผงซ่อมโทรศัพท์มือถือ ครบเลย มันคึกคักแบบถนนค้าจีนทั่วไป ไม่ใช่แบบย่านท่องเที่ยว ถ้าอยากเห็นตรอกเก่าและวัฒนธรรมอาหารของเมืองเก่า ให้ข้ามหอระฆังไปเขตเลียนหูหรือเป่ยหลิน ถ้าอยากเห็นว่าคนซีอานซื้อของกันจริง ๆ ถนนนี้คือคำตอบ

สิ่งที่ซินเฉิงทำได้ดีคือการรับและการส่งผู้เดินทาง เขาถือสถานีรถไฟ สถานีรถไฟใต้ดินที่ลานสถานี และทางสั้น ๆ ไปทางตะวันออกยังย่านศิลปะตาหู่ฮัว 1935 ข้อควรระวังสองข้อ หนึ่ง มันไม่ใช่จุดหมายปลายทางยามค่ำ — หลังประมาณ 21:00 น. ถนนเหล่านี้จะเงียบลง สิ่งที่คุ้มค่าการเดินไปกินอยู่ฝั่งตะวันตกของหอระฆัง สอง ที่ 30 ตร.กม. เขตนี้เล็กพอที่จะเดินข้ามได้อย่างสบาย การมองว่าต้องนั่งแท็กซี่ไปถึงจะเสียเวลามากกว่าที่จะประหยัดได้