VISITXIAN

อำเภอโจวจือ (周至县, Zhōuzhì Xiàn) เป็นหน่วยปกครองที่ใหญ่ที่สุดและอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้มากที่สุดของซีอานทั้งสิบสามหน่วย — และเป็นอำเภอ ไม่ใช่เขต หนึ่งในเพียงสองหน่วยแบบนั้นของเมืองที่เหลือจากสิบเอ็ดเขต เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1983 อำเภอนี้จึงโอนเข้ามาจากเขตเสี่ยนหยาง (咸阳地区) และเข้าสู่ซีอาน

พื้นที่ราว 2,975 ตร.กม. ตามข้อมูลรวมยุค 2019 ที่เรายังไม่ได้ยืนยันกับแหล่งทางการ และที่ว่าการของอำเภออยู่ที่อำเภอเออร์ชู (二曲街道) บริเวณตอนเหนือของอำเภอ อำเภอนี้เป็นพื้นที่เกษตร และสิ่งที่ทำให้เป็นที่รู้จักทั่วประเทศคือกีวิฟรุต (猕猴桃) — สวนผลไม้ทางตอนใต้และตะวันออกของตัวเมืองอำเภอคือสิ่งที่คุณขับผ่านจริงๆ ระหว่างเข้าเมือง

ส่วนที่นักท่องเที่ยวต้องการอยู่ทางเหนือ ติดเชิงภูเขาฉินหลิง: โลวกวนไท (楼观台) — วัดนอกรากซานที่เล่าว่าเล่า จี่อี้เคยสั่งสอนที่นั่น — และอุทยานวิทยาศาสตร์สี่สมบัติฉินหลิง (秦岭四宝科学公园) ห่างไปไม่กี่นาที ซึ่งเป็นบ้านของฉีไจ่ สีน้ำตาลเพียงตัวเดียวที่อยู่ในการคุ้มครอง โจวจือยังเป็นจุดที่ทางด่วน G5 เส้นทางเสี่ยนอัน–คุนหมิงเลิกวิ่งภายในเขตไซ่าน: ทางออกที่ขอบเหนือของอำเภอคือทางออกสุดท้ายก่อนที่ถนนจะต่อไปเข้าสู่มณฑลเสี่ยน

01

จริง ๆ แล้วเป็นยังไง

โจวจือใหญ่มาก และเกือบทุกอย่างที่คุ้มเวลาของนักท่องเที่ยวอยู่ในมุมเดียว ห่างจากตัวเมืองอำเภอหนึ่งชั่วโมงขึ้นไป วางแผนว่าเป็นการขับออกจากเมืองแล้วขับกลับ ไม่ใช่การแวะระหว่างทางไปที่อื่น

มุมโลวกวนไทเป็นส่วนที่มีป้ายบอกทาง: วัดนอกรากซาน อุทยานแพนด้าข้างๆ กัน ใบไม้หน้าสีทองในปลายเดือนตุลาคมและพฤศจิกายนที่ทำให้คิวยาว และถนนขึ้นเขาใต้จงหนาน สองเรื่องที่ต้องเช็คก่อนออกเดินทาง — อุทยานแพนด้าขายตั๋วทางออนไลน์เท่านั้น และปิดวันจันทร์

ข้อสังเกตตามตรงสองข้อ หนึ่ง ตัวเมืองอำเภอ เออร์ชู (二曲) เป็นเรื่องของการบริหาร: มันมีอยู่เพราะรัฐบาลอยู่ที่นี่ ไม่ใช่เพราะมีอะไรให้ดู สอง ทางด่วนคือถนนหลักของอำเภอนี้ และมันอาจวุ่นวายกว่าที่คาดไว้ — รถบรรทุก รถผลไม้ และถนนยาวเปียกว่างที่ด้านหนึ่งคือภูเขาฉินหลิง อีกด้านคือที่ราบราบเรียบ กีวิฟรุตในฤดูกาลเป็นสิ่งที่คุ้มกับการหยุดจริงๆ ถ้าขับผ่านในฤดูใบไม้ผลิ และมันขายตามข้างถนน ไม่ใช่ในร้าน

ด่านเก็บค่าผ่านทางเฮย (黑收费站) ที่ทางออกนั้นเคยเป็นจุดสิ้นสุดของการเก็บค่าทางด่วน ทางด่วนแห่งชาติของจีนเลิกเก็บค่าตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2020 ดังนั้นตอนนี้ไม่มีรถของคุณจะต้องหยุดที่นั่นอีกแล้ว

ที่พัก: อยู่ในตัวเมือง — ดูคู่มือเลือกที่พักของเรา — เว้นแต่คุณเป็นคนในท้องถิ่น

02

มันคืออำเภอ และนั่นไม่ใช่เรื่องเล็ก

ซีอานมีเขตในเมือง (区) สิบเอ็ดเขต และอำเภอ (县) สองแห่ง หลันเทียนกับโจวจือคือสองอำเภอนั้น และความต่างข้างต้นเป็นเรื่องจริง ไม่ใช่แค่เรื่องหน้าตา

เขต (区) คือหน่วยแบบเมือง โดยที่ว่าการของมันเป็นเขตเมืองที่มีชีวิตเต็มรูปแบบพร้อมอุปกรณ์ครบตามมาตรฐาน — รถไฟใต้ดิน ถนนวงแหวน ตารางถนนที่หนาแน่น และที่อยู่ที่คุณเห็นบนใบเสร็จค่าแท็กซี่ ส่วนอำเภอ (县) เป็นหน่วยที่เก่ากว่า โดยที่ว่าการเป็นตัวเมืองอำเภอ (县城) ดินแดนส่วนใหญ่เป็นทุ่งนาและภูเขา และตัวเลขพื้นที่ใหญ่กว่าอีกระดับ เพราะนับรวมเอาชนบทรอบนอกทั้งหมด ตัวเมืองอำเภอเออร์ชู (二曲) ของโจวจือเล็กมากตามมาตรฐานของเมืองใหญ่ ในขณะที่เขตแดนของอำเภอยาวพาดผ่านเชิงภูเขาฉินหลิง

สิ่งนี้หมายถึงอะไรต่อนักเดินทาง ส่วนใหญ่แล้วเป็นเรื่องทางปฏิบัติ อำเภอบนแผนที่เมืองไม่ใช่ย่านหนึ่งของเมือง — มันคือจุดหมายปลายทางในชนบทคนละแห่ง ไปกลับทางถนนมักใช้เวลาสองชั่วโมงต่อขา นอกจากนี้มาตราส่วนของแผนที่ยังซ่อนระยะทาง: ตัวเมืองอำเภอที่ดูเหมือนอยู่ติดกับเขต อาจต้องขับไปตั้งครึ่งวัน และอำเภอที่ดูเล็กเมื่อเทียบกับเขตเมืองที่แน่น จริงๆ แล้วเป็นหนึ่งในพื้นที่ปกครองที่ใหญ่ที่สุดของซีอาน