เส้นก๋วยเตี๋ยวกว้างราวสายเข็มขัด

ลองนึกภาพเส้นบะหมี่ที่เอาไปใช้เป็นสายเข็มขัดได้เลย ที่ฉ่านซี เส้นบะหมี่ประจำถิ่นไม่ใช่เส้นราเม็งบาง ๆ อย่างที่นักท่องเที่ยวคิด แต่คือ เส้นบิ่งบิ่ง (biángbiáng miàn) — เส้นที่ฉีกด้วยมือกว้างสามถึงห้าเซนติเมตร ยาวได้ถึงหนึ่งเมตร คนท้องถิ่นเรียกว่า ขู่ไต้เมี้ยน (裤带面) แปลตรงตัวว่า "เส้นสายเข็มขัดกางเกง" และชื่อเล่นนี้ล้อเล่นอยู่แค่ครึ่งเดียว: เส้นเดียวพับใส่ช้อนก็เต็มช้อนพอดี

ชื่อมาจากเสียงตอนทำ ระหว่างยืดแป้ง พ่อครัวจะตบก้อนแป้งลงกระดานไม้ — บิ่ง! บิ่ง! — เป็นจังหวะที่ยังไม่เห็นร้านก็ได้ยินมาก่อนจากปากตรอก มันคืออักษรจีนตัวเดียวที่คนท้องถิ่นส่วนใหญ่เขียนไม่ได้ถ้าไม่ดูตัวอย่าง: รูปเขียนพื้นบ้านทั่วไปมีราว 58 ขีด เป็นปริศนาตัวอักษรอัดแน่นที่แยกชิ้นส่วนออกมาแล้วไม่มีความหมายเลย ลองหามันเขียนสีแดงบนผนังร้านบะหมี่ การถ่ายรูปตัวอักษรนี้กลายเป็นพิธีกรรมของซีอานไปแล้ว

กวานจง — ที่ราบที่ซีอานตั้งอยู่ — เป็นแดนข้าวสาลี เป็นร้อยปีอาหารหลักของที่นี่คือแป้งไม่ใช่ข้าว และตรรกะชาวนาเลือกอะไรก็เลือกแบบคุ้มค่าที่สุด: เส้นกว้างเก็บน้ำมันและซอสได้ดีกว่า ยืดเป็นจำนวนมากได้เร็วกว่า และทนมือหนัก ๆ ในครัวที่ยุ่งได้ดีกว่า เส้นกว้างยังให้ความรู้สึกเหมือนกินมื้อจริงมากกว่า ซึ่งสำคัญมากสำหรับกรรมกรที่ได้พักกลางวันยาว ๆ เพียงรอบเดียวกลางทุ่ง

ความกว้างของแป้งจึงกลายเป็นเอกลักษณ์ ลองถามผู้เฒ่าผู้แก่ชาวฉ่านซีคนใดก็ได้เรื่องบะหมี่ บทสนทนาจะไหลไปเรื่องความกว้างภายในหนึ่งนาที — ตามมุกตลกท้องถิ่น เส้นบางน่ะเหรอ "ทำไว้ดูเฉย ๆ"

พอรู้จักป้ายแล้ว เส้นสายเข็มขัดมีอยู่ทั่วไปเลย: คือร้านที่เขียน biángbiáng面 ตัวใหญ่ ๆ ถ้วยแรกแนะนำให้เล็งร้านบะหมี่สไตล์ชาวฮั่นรอบย่านเป่ยหลิน หรือตรอกที่อยู่รอบนอกย่านมุสลิม โดยสั่งแบบคลาสสิกคือสไตล์ โยวโผ (youpo) — เส้นอยู่ใต้เนินต้นหอมกับพริกป่น แล้วราดน้ำมันร้อนจนควันโขมงลงไปหนึ่งตัก พริกสดเสียงดังจี่ ๆ

หน้า เมนูเส้นบิ่งบิ่งของเรา มีร้านที่ตรวจสอบแล้ว ราคา และคำที่ใช้ตอนสั่ง ผู้ใหญ่หนึ่งคนหนึ่งถ้วยพอดี อยากเพิ่มก็สั่งเมนูเครื่องเคียงแบบเย็นจานเล็ก อย่าเพิ่มเส้นอีกถ้วย

พอเส้นบะหมี่ล็อกคุณไว้กับโต๊ะแล้ว ในตำรับข้างหลังมันยังมีสิ่งประหลาดข้อที่สองรออยู่: ขนมปังใหญ่เท่าฝาหม้อ ต่อไปที่ ขนมปังฝาหม้อ (กัวขุย) — หรือเริ่มจาก ภาพรวมฉ่านซีแปดสิ่งประหลาด