
หอระฆังซีอาน
Xī'ān Zhōnglóu
หอสมัยหมิงจากปี 1384 ณ ใจกลางเมืองที่ล้อมด้วยกำแพง: สวยที่สุดในยามพลบค่ำ สว่างไสวเหนือวงเวียน
การเข้าชม
เริ่ม ¥30
เวลา
1 เม.ย. – 10 ต.ค. · 8:30
เวลาที่ใช้
30 น.–1 ชม.
รถไฟใต้ดิน
สาย 2 · จงโหลว · ทางออก C
ตั้งแต่ปี 1384 หอไม้นี้เป็นเครื่องหมายกึ่งกลางซีอานที่แน่นอน ณ จุดที่ถนนสายหลักสี่สายบรรจบกัน เข้าไปข้างในใช้เวลา 30 นาทีและเพลินตามากกว่าจะจำเป็น การแสดงจริงของหออยู่ที่ภายนอกและฟรี เมื่อไฟสว่างขึ้นหลังค่ำคืนเหนือถนนวงแหวน ชมในยามพลบค่ำระหว่างทางจากกำแพงเมืองไปย่านมุสลิม และซื้อตั๋วรวม 50 หยวนถ้าคุณจะปีนหอกลองด้วย
สิ่งที่กำลังมอง
หอระฆัง (钟楼, Zhōnglóu) สร้างขึ้นในปี 1384 ต้นยุคราชวงศ์หมิง และไม่ใช่ที่นี่ ในตอนแรกมันตั้งอยู่สองบล็อกทางตะวันตกที่แยกถนนกวางจี; ในปี 1582 เมื่อศูนย์กลางของเมืองหมิงเลื่อนไปทางตะวันออก โครงสร้างไม้ทั้งหมดถูกรื้อและสร้างใหม่บนฐานอิฐใหม่ที่ทางแยกนี้ มันเป็นจุดยึดเหนี่ยวของเมืองมาตั้งแต่นั้น: ถนนตะวันออก ใต้ ตะวันตก และเหนือวิ่งตรงจากสี่ด้านของมันไปยังประตูสี่บานของ กำแพงเมือง
ตัวอาคารเป็นโครงสูง 36 เมตร: ฐานอิฐสี่เหลี่ยมทะลุด้วยซุ้มรูปกากบาทที่การจราจรเคยวิ่งผ่าน รองรับหอไม้หลังคาซ้อนสามชั้น กระเบื้องเคลือบเขียวเข้ม ยอดประดับทอง และงานไม้เข้าฝังแบบหมิงคลาสสิกที่ไม่ใช้ตะปูเหล็ก จากระเบียงชั้นบนสุดคุณจะได้มุมมองของนักผังเมือง: ถนนสายตรงสี่สายแผ่ออกไปยังประตูกำแพง โดยเห็นหอกลอง (鼓楼, Gǔlóu) ทางตะวันตกเฉียงเหนือ
ระฆังที่ทำให้มันโด่งดังคือระฆังจิ่งอวิ้น (景云钟, Jǐngyún Zhōng) หล่อในปี ค.ศ. 711 สมัยราชวงศ์ถัง เก่ากว่าตัวหอหลายศตวรรษ มันแขวนอยู่ที่นี่หลายร้อยปี; ของแท้ปัจจุบันอยู่ที่ พิพิธภัณฑ์ป่าจารึก และหอเก็บแบบจำลองที่เที่ยงตรงไว้ ควบคู่กับกลองของหอกลอง มันประกอบเป็นนาฬิกาของเมือง: “ระฆังยามเช้า กลองยามเย็น” (晨钟暮鼓, chén zhōng mù gǔ) เป็นเครื่องหมายเริ่มและจบวันให้ทุกคนในกำแพง ข้างในมีนิทรรศการเล็กๆ และการแสดงระฆังชุดสั้นๆ เป็นช่วงๆ ในเวลากลางวัน (เวลาประกาศที่ประตูขายตั๋ว) เติมเต็มการเยี่ยมชม
กลยุทธ์การเยี่ยมชม
เลือกเวลาช่วงพลบค่ำ ขึ้นไปตอนแสงวันปลายๆ เพื่อดูมุมแกนถนนสี่สาย แล้วลงมาดูหอลุกเป็นไฟเมื่อท้องฟ้ามืดลง ทองคำสว่างไสวเหนือกระจกไฟหน้ารถที่หมุนวง นี่คือทัศนียภาพฟรีที่ดีที่สุดแห่ง เมืองเก่า และไม่ต้องจ่ายอะไรเลย
คำตัดสินตรงๆ เรื่องภายใน: ดี แต่ไม่ใช่สิ่งที่ต้องทำ นิทรรศการเรียบง่าย ระฆังเป็นแบบจำลอง และวิวจากระเบียงดีแต่จำกัด ที่ 30 หยวน ถือว่าเป็นการแลกเปลี่ยนที่ยุติธรรม; ถ้าขาหรืองบประมาณจำกัด ภายนอกตอนกลางคืนมอบเสน่ห์ส่วนใหญ่ให้ ถ้าเลือกภายในหอเพียงแห่งเดียว หอกลอง นำหน้าเล็กน้อย (การแสดงตีกลองและระเบียงเหนือหลังคาย่านมุสลิม) แต่ตั๋วรวม 50 หยวนทำให้การทำทั้งสองง่าย
ภาพคลาสสิก ไม่ใช่ถ่ายจากหอ แต่เป็นภาพของหอ: วงแหวนคนเดินระดับถนน หรือระเบียงชมวิวของห้างไค่หยวน (开元商城) ตรงข้าม กรอบหอด้วยเส้นทางแสงของวงเวียน ยกโทรศัพท์ขึ้นราว 19:00 ในฤดูร้อน เร็วกว่านั้นในฤดูหนาว
จัดเป็นช่วงเย็น: หอระฆังยามพลบค่ำ เดินห้านาทีไปทางตะวันตกเฉียงเหนือถึงหอกลอง แล้วตรงเข้า ย่านมุสลิม เพื่อกินมื้อเย็น หอทั้งสองส่องทางให้คุณ โปรแกรม 1 วัน ของเราเดินตามลำดับนี้เป๊ะ
ข้อแปลกล็อจิสติกหนึ่ง: คุณข้ามไปหอที่ระดับถนนไม่ได้: ทางเข้าผ่านทางเท้าใต้ดินที่ให้บริการรถไฟใต้ดินด้วย ตามป้าย; ง่ายกว่าที่ฟังดู
การเดินทาง
คุณตั้งเป้าไปที่กึ่งกลางทางภูมิศาสตร์ของเมืองเก่า ทุกอย่างมาบรรจบที่นี่
- รถไฟใต้ดิน: สาย 2 และ 6 จอดที่สถานีจงโหลว (钟楼) ใต้วงเวียนโดยตรง ใช้ทางออกทางเท้าใต้ดินที่มีป้ายไปหอระฆัง (บริเวณทางออก C ออกมาใกล้ประตูขายตั๋ว) ดู คู่มือเดินทางรอบเมือง
- เดิน: 10 นาทีไปทางใต้จากหอกลอง/ย่านมุสลิม หรือ 10–15 นาทีไปทางเหนือจากประตูใต้ของกำแพงเมือง หอมองเห็นได้ตลอดทาง คุณหลงไม่ได้
- แท็กซี่/DiDi: ขอ 钟楼 คนขับจะวางคุณที่วงแหวนรอบหอ; 50 เมตรสุดท้ายผ่านทางเท้าใต้ดิน ชั่วโมงเร่งด่วนวงเวียนคลาน รถไฟใต้ดินเร็วกว่า
จากสนามบินหรือสถานีซีอานเหนือ รถไฟใต้ดินพาคุณไปใต้หอโดยไม่ต้องคิดเรื่องเปลี่ยนสาย; ดู การเดินทางสู่ซีอาน
อ่านต่อ — อีก 1 ส่วน
บันทึกภาคปฏิบัติ
- ตั๋ว: 30 หยวนที่ประตูขายตั๋วทางเท้าใต้ดินหรือผ่าน WeChat; ตั๋วรวมหอระฆัง + หอกลอง 50 หยวนคุ้มถ้าคุณทำทั้งสอง ไม่ต้องใช้พาสปอร์ตหรือจองล่วงหน้า
- บันได: ทางเท้าใต้ดินและชั้นบนของหอมีแต่บันได ถ้าบันไดเป็นปัญหา ชมจากระดับถนน คุณเสียไปนิดหน่อย
- แสงดีที่สุด: ราวพระอาทิตย์ตกถึงราว 22:00 เมื่อหอถูกไฟส่อง การเยี่ยมชมเที่ยงวันในฤดูร้อนแสงแบนราบและร้อน
- วันหยุด: ระหว่างวันหยุดสาธารณะของจีนบริเวณวงเวียนแน่นคนและทางเท้าใต้ดินควบคุมฝูงชน ทำได้ แต่เผื่อเวลาเพิ่ม คู่มือฝูงชน ของเราอธิบายจังหวะ
- ห้องส้วม: ใช้ห้างโดยรอบ (ไค่หยวนใกล้ที่สุด) ก่อนหรือหลัง ในหอไม่มี
- ความปลอดภัยยามค่ำ: ทางเท้าใต้ดินและวงแหวนคับคั่งแต่สว่างและมีตำรวจ; เก็บโทรศัพท์ไว้กระเป๋าหน้าในฝูงชนวันหยุด
ถาม-ตอบ
หอระฆังซีอานค่าเข้าเท่าไหร่?
ค่าเข้า 30 หยวน ไม่ต้องจองล่วงหน้า ซื้อที่ประตูขายตั๋วในทางเท้าใต้ดิน ตั๋วรวม 50 หยวนครอบคลุมทั้งหอระฆังและหอกลอง ห่างกันเดินห้านาที
หอระฆังหรือหอกลอง: ควรไปที่ไหน?
ถ้าปีนแค่แห่งเดียว เลือกหอกลองเพราะการแสดงตีกลองและระเบียงเหนือย่านมุสลิม เสน่ห์ของหอระฆังส่วนใหญ่อยู่ที่ภายนอก (สว่างไสวเหนือวงเวียนหลังค่ำ) และนั่นฟรี ตั๋วรวม 50 หยวนทำให้ทำภายในทั้งสองง่าย
หอระฆังซีอานไฟติดกี่โมงตอนกลางคืน?
หอถูกไฟส่องตั้งแต่พลบค่ำจนถึงดึก (ราว 22:00 หรือกว่า) ช่วงที่ดีที่สุดคือชั่วโมงหลังพระอาทิตย์ตก เมื่อท้องฟ้ายังมีสีและหอเรืองทองเหนือถนนวงแหวน การดูระดับถนนฟรี
ต้องใช้เวลาที่หอระฆังนานแค่ไหน?
30–45 นาทีครอบคลุมการปีน นิทรรศการเล็กๆ และวิวระเบียง จับคู่กับหอกลองและมื้อเย็นย่านมุสลิมเป็นค่ำคืนเต็ม ทุกอย่างภายในเดิน 10 นาที
เข้าไปในหอระฆังซีอานยังไง?
ผ่านทางเท้าใต้ดินใต้วงเวียน ทางเดินเดียวกับที่ให้บริการสถานีรถไฟใต้ดินจงโหลว (สาย 2 และ 6) ตามป้ายไปหอระฆัง; บริเวณทางออก C พาคุณขึ้นมาใกล้ประตูขายตั๋ว คุณข้ามที่ระดับถนนไม่ได้
ทำไมหอระฆังซีอานถึงโด่งดัง?
สร้างในปี 1384 มันเป็นเครื่องหมายกึ่งกลางที่แน่นอนของเมืองหมิง ที่ซึ่งถนนสายหลักสี่สายบรรจบกันไปยังประตูกำแพงสี่บาน ระฆังจิ่งอวิ้นปี ค.ศ. 711 (ปัจจุบันของแท้อยู่ในพิพิธภัณฑ์ป่าจารึก ในหอเป็นแบบจำลอง) เคยตีปลุกเช้าเมืองมาหลายศตวรรษ
สิ่งที่ควรสังเกตเมื่อไปถึง
หอคอยหมิงปี 1384 ณ ใจกลางเป๊ะของเมืองล้อมกำแพง จุดที่ถนนสายหลักทั้งสี่บรรจบกันระหว่างมุ่งสู่ประตูกำแพงทั้งสี่ — นาฬิกาของเมืองที่ใช้มาหลายศตวรรษ
งานประกอบไม้หมิงหลังคาซ้อนสามชั้นไร้ตะปูเหล็กสักตัวกับกระเบื้องเคลือบสีเขียวเข้ม ตั้งเด่นเหนือวงเวียนจราจรที่หมุนไม่หยุด; จากระเบียงชั้นบน ถนนสี่สายตรงเป๊ะแผ่รัศมีไปยังประตูเมือง
จัดเวลาให้ตรงยามโพล้เพล้ — ขึ้นตอนแสงวันคล้อยเพื่อวิวแนวถนน แล้วลงมารอดูหอคอยติดไฟเหนือกระแสรถ; ทางเข้าเดียวคืออุโมงค์คนเดินใกล้สถานี Zhonglou (เส้น 2/6 บริเวณทางออก C)
อ่านต่อ

กำแพงเมืองซีอาน
สี่เหลี่ยมผืนผ้าราชวงศ์หมิงยาว 14 กม. ที่คุณปั่นจักรยานบนสุดได้ อายุ 650 ปีและยังเป็นเส้นทางไปทำงานยอดนิยมของเมือง
ในเขตกำแพงเมือง · ห่างจากหอกลองไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 1 กม.อ่านเพิ่ม →

ย่านมุสลิม
หล่อเลี้ยงซีอานมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 8: ถนนที่ดังที่สุด ควันจัดที่สุด และหอมที่สุดของชุมชนหุย
ในเขตกำแพงเมือง · ห่างจากหอกลองไปทางตะวันตก 0.8 กม.อ่านเพิ่ม →

หอกลองซีอาน
สร้างในปี 1380 เร็วกว่าน้องสาวที่โด่งดังสี่ปี หอที่กลองปิดท้ายทุกวันของซีอาน และประตูสู่ย่านมุสลิม
ในเขตกำแพงเมือง · ห่างจากหอกลองไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 0.7 กม.อ่านเพิ่ม →

มัสยิดใหญ่แห่งซีอาน
มัสยิดที่ก่อตั้งในสมัยถังปี ค.ศ. 742 แต่งเป็นวัดสวนจีน
ในเขตกำแพงเมือง · ห่างจากหอกลองไปทางตะวันตก 1.1 กม.อ่านเพิ่ม →

ป่าจารึก (พิพิธภัณฑ์เปย์หลิน)
หนังสือหินมาตั้งแต่ปี 1087: จารึกเกือบ 3,000 ชิ้น และบ้านของอักษรวิจิตรจีนเอง
ในเขตกำแพงเมือง · ห่างจากหอกลองไปทางใต้ 0.8 กม.อ่านเพิ่ม →

ถนนวัฒนธรรมโบราณซู่ยฺเหวียนเหมิน
ย่านนักปราชญ์หลังประตูใต้: สี่ศตวรรษของพู่กัน หมึกจิ้มหิน และช่างแกะตราประทับที่ทำงานอยู่
ในเขตกำแพงเมือง · ห่างจากหอกลองไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 1 กม.อ่านเพิ่ม →

วัดกว่างเหริน
ชิ้นส่วนลาซาที่ปลูกในกำแพงซีอานในปี 1705: อารามพุทธทิเบตแห่งเดียวของฉ่านซี
ในเขตกำแพงเมือง · ห่างจากหอกลองไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 1.5 กม.อ่านเพิ่ม →

ถนนอาหารซาจินเฉียว
ถนนอาหารที่คนซีอานพากันไปกินจริงๆ: เดินสิบนาทีจากถนนท่องเที่ยวของย่านมุสลิม แต่เป็นคนละโลกเลย
ในเขตกำแพงเมือง · ห่างจากหอกลองไปทางตะวันตก 1.4 กม.อ่านเพิ่ม →

สวนพระราชวังซิงชิ่ง
พระราชวังสำราญสมัยถังของจักรพรรดิเสวียนจง 1,300 ปีต่อมา: บัดนี้คือห้องนั่งเล่นที่ซีอานรักที่สุด
ห่างจากหอกลองไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 3.1 กม.อ่านเพิ่ม →

ตลาดซีชาง
พ่อค้าจิ้งหรีด นักเลี้ยงนกพิราบ และแผงของเก่าใต้เงามุมของยุ้งฉางสมัยหมิง: ตลาดหมัดถุงที่เก่าแก่ที่สุดของซีอานที่ยังเปิดอยู่ เปิดเพียงสองเช้าต่อสัปดาห์
ในเขตกำแพงเมือง · ห่างจากหอกลองไปทางตะวันตก 1.6 กม.อ่านเพิ่ม →
หยวนเจียชุน (Yuanjiacun)
หมู่บ้านอาหารพื้นบ้านที่คนซีอานหนีไปเที่ยวสุดสัปดาห์: เมืองกวนจงทั้งเมืองถูกรีเมคให้เป็นพิพิธภัณฑ์ที่กินได้
ห่างจากหอกลองไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 51.6 กม.อ่านเพิ่ม →
เพิ่มเติมในเขตเป่ยหลิน (碑林区)
กินอะไรใกล้ๆ
- ทงเฉิงเซียง (同盛祥): เผาโมริมหอระฆัง
ร้านเผาโมตั้งแต่ปี 1920 บนจัตุรัสหอระฆัง-กลอง
- เหลาซุนเจีย (老孙家饭庄)
เป่าหมอใต้ป้ายชื่อเดิมมาตั้งแต่ปี 1898
- เจียซานกว่านถังเปาจื่อ (贾三灌汤包子馆) แลนด์มาร์กเกี๊ยวน้ำซุปแห่งย่านมุสลิม
แลนด์มาร์กเกี๊ยวน้ำซุปของย่านมุสลิม
- เต๋อฝาฉาง (德发长): งานเลี้ยงเกี๊ยวแห่งซีอาน
ร้านจากปี 1936 ที่เปลี่ยนเกี๊ยวให้เป็นขบวนพาเหรด
- ซีอานฟ่านจวง (西安饭庄)
บ้านของ “ฉ่านซีอาหารแท้” ตั้งแต่ปี 1929
- ฉางอานต้าฝ่ายต่าง (长安大牌档)
อาหารฉ่านซีจัดเป็นตลาดกลางคืนสมัยราชวงศ์ถัง
- ฝ่านจี ล่าจือโร่วเจียมัว (樊记腊汁肉夹馍)
ร้านมาตรฐานของ 'เบอร์เกอร์จีน'ไส้หมู ย่านจูปาซือ